bir yaz gecesi rüyasında, bir binanın tepesinde, tepetaklak zamanlar.
bir adam var diyorum.
orada.
kimse bilmese de
ben biliyorum.
içinde yemyeşil bir umut.
bırak, unut biraz kim olduğunu diyorum.
fazla yeşilsin sen.
biliyorum.


''sen benim yanık göğsümsün.'' U.U.

sıcaktan başkasının adımını atmayacağı bir odada, çamur rengiyle parlayan duvarların yanına, dolaplıktan daha büyük bir anlamı olan o eski tahta yığının önünde, yanına uzandım ben.
kalbine uzandım.

..derken
geç gelen bahardan kalan yaprakları, bankı, baharı yaktım. ve tüm kelimelerimle bir kuyuya döktüm saatleri, günleri, satır satır.
şimdi, her akşam bir sokak başında nöbetteyim. güven yok. suç yok. ki ben üstüne üstlük sağırdım yanındayken, bunu da bilmiyordum.
vazgeçiyorum.



bu savurduklarım neyin tesellisi? onu da bilmiyorum.

günlerden herhangi birindeyken,
ve gecenin herhangi bir saatini estiğinde bir rüzgar,
bir şaşkınlık oldu.
çünkü;
ne böyle esti öyle bir koku evrende
ne de öyle bir gece geldi bir daha.
bir terazinin kefesinde bir başka zaman,
diğer kefesinde ise adaletin yeri.

karşıdaki evin perdeleri tutuşurken,
küllerini savurdu da
bir ona bir de bana.
ancak öyle ısınabildik birbirimize.
sonra,
bir başka şaşkınlık oldu.
bir kıyamet koptu bir bankta,
bir park, bir ağacın altında.
tutku, el pençe divan durdu önümde.
kokumu kokusuna, korkumu umuduma yerleştirdi.
ve sonra,
insanlık bildiği bütün dilleri, ardında yalnızca keşkeleri bırakarak, teker teker yakmaya başladı.

ben şarkılar söylerim içimden. boşver.

seni bir gün en yakının ele verirse eğer,
öğren susmasını ve ağlamamasını.
bir kavanozun içinde mavi bir gül
yetiştir her gün daha çok yaşayan.
bir masalın ağzını kapat ve yat
geniş odalarda. bir oksijen çadırında.
ona kötü bir şey olsun istedim.
bana aşık olsun istedim.

Lale Müldür

ben,
o'na,
o,
kırmızıya.
bunu bildikçe, müziğin sesini daha çok açıyorum.
tutunsun diye.

bazen utanmaz zaman. gider, geriye akar.

bazen diyorum ki bir sanrıymış.
ama gitmiyor aklımdan.
bir masa. dört kişi.
bir koku. muhteşem.
biraz alkol, biraz müzik.
değil.
yok değil.
bu gerçek.
ama orada olanlardan bir tek o mesul.
ben değil.
başkası değil.
o biliyor yalnız.
neyin gerçek, neyin yalanları kadar tutarsız kaldığını.
gelse de bir baksa şimdi. herşey darmadağın.

ne iyi olurdu, burda olsa-n.

ama o sokaklar var. dar sokaklar. uzun sokaklar.
sokaklarda adımlar var.
sokaklarda adamlar var.
adımların üstünden geçtim, adamlara sırtımı döndüm.
merhaba sokak.

geldi. gece. kollarında nefes aldı önce. elleri buz kesmişti kadının, aksine yanıyordu yanakları. adam biliyordu sanki olacakları. sardı kadını. sokuldu içine. daha derine. bir kaç nota yetti zamanı kavramaya. saat yoktu. çoktan gitmişti. kadın korkusuz. adam korkusuz. peşinden koştuğu bir koku. saf. doğru olan buydu onlarca. doğru olması gerekliydi. o'ydu o. beklediği. bekledikleri an.

3:33
karşısında düğüm oluyor parmaklarım.
bir adam veda edilmeyi bekliyor.

o ağaçlardan bahsediyor. ben bahardan. o ''kırmızı'' diyor inatla. bense yeşil.
diyor ki; bir gün ölsem ben.. diyorum ki; haberim bile olmaz benim.
sen yoksun ki.
değil.
ben var mıyım ki?

bazen öyle bir an geliyor ki kal diyesim geliyor. ve bazen git diyorum ne için olduğu önemli değil. tatmadan bu tadı. bilmeden kokusunu. kal diyesim de geliyor. burada.

yeni yeni sesler. dalgayla karışık.
karmakarışık.
oysa ikimiz de güneşe ihtiyaçlıydık.
gitsek ya buradan..

dört duvar. iki koltuk, iki kişi.
aklından geçen, sepya rüyalar.

..zamana bırakmak dert olmuyor, sen varsan ucunda. en gösterişli örtü bu üzerindeki, en parlak güneş bu sen geldiğinden beri. öyle sakin, öyle de acı bir yandan.
fakat inleyen bir beter var içimde. bayım.. bu ne demek oluyor?

masal bitti bayım.
her gün yeniden belki bu kez derken. birbirine benzer oldu her noktası. nefes kalmadı, nefes alan olmadı.
ama ben sadece bekledim. yıllar geçmiş. bugün saydım. yine bekledim. ama bitti. bayım. bitti.

bir hikayesi yok. neresinden yakalasam kayıp.

vakitsiz. üzerine sinmiş kadının, toprak kokusu.

nefes alıyor bu oda. derin derin. rüyamdan bir kedi geçiyor beyaz. iki kişi bir suya dalıyor. en derine. yalnızca aklıyla. ben izliyorum. napıyorum?

nerden başlasam.. bu bekleyiş midemi bulandırıyor. korkunç. pardon, nereye gidiliyordu buradan?

bir mektup. zarfının üzerinden mevsimler geçmiş. fakat yine de şimdi aynı mevsime denk düşüyor. şuan soğuk ama vaktinde sıcacıktı içindekiler. tartışmasız.
kapımın altından ben uyurken atılmış.
ikibindokuz. bir kitaptı bahsettiğim. farklı sayfalardan bir bütün oluşturabilme isteğiydi içimdeki. o gün vardık. bugünse mutsuz bir adam var kalemin tepesinde. tek başına.

buradayım, oradaysan eğer.

önce merdivenlerden yuvarladım onu, sonra oturup arkasından ağladım.

hepsi hazırdı. sadece 'yedi' demişti birileri. tamamdı. hazırdı. üç buçuk bile olamamışken henüz. ilginç.

ve sen böylesini bile düşünmeyecek kadar..

görüşmeyeli kayıp şeyler var. rüyalar, hayaller vs vs.. seneler öncesinden kalma bir kristal figür. tapılıyor şimdi ona ne büyük zevk. ne büyük hayal. gözüm görmeye başlamadan koştum peşinden. ve şimdi burda bazen kararsız kayıp şeyler var o olmadan.

bir anlayabilseydim.

zamanında söyleyemedim diye herşeyi, tüm bunlar. şimdi ben önce zamana mı yoksa kendime mi kızsam bilemiyorum. yoksa önce kendime sonra zamana mı. kızarım ben zamana, en iyisi..

sana 'yedi' kalmış. 'yedi'ye kadar sayacak vaktimiz. bekle.

anlayamıyorum neler geliyor başıma. düşündüğümün tam tersi. tuttuğum falların aklımdakilerden farklı anlamları. anlayamıyorum neler oluyor.
-nihayet- geliyor. burada. ama istemiyorum. şimdi değil. bugün değil. yarını bilmiyorum.

grafikler karma oldu. eksenler birbirine kaydı. kimse ne olduğunu sormadı sonra. sonrası değişti büyük bir lütufla.

bugün seni bekledi. adam, sen farkettin mi?