..derken
geç gelen bahardan kalan yaprakları, bankı, baharı yaktım. ve tüm kelimelerimle bir kuyuya döktüm saatleri, günleri, satır satır.
şimdi, her akşam bir sokak başında nöbetteyim. güven yok. suç yok. ki ben üstüne üstlük sağırdım yanındayken, bunu da bilmiyordum.
vazgeçiyorum.



bu savurduklarım neyin tesellisi? onu da bilmiyorum.