farkettim de..
uzun zamandır yolu buradan geçen bütün insaların yüzleri kayıp.
silik.
ben maskeye de razıydım
yazık.

bencil olmak gerekir bazen.

eskiden nefes aldığımız yerden km olarak değil de, fikir olarak uzakta kalıyorsak artık ve tek yapabildiğimiz şey o zamanı hatırlayıp gülümsemekse, geriye dönmenin manası kalmıyor şu dakikadan sonra. eskiyen eskide kaldıysa şimdi yanımda olabilecek tek şey benim ellerimdedir.

onlar artık geri gelemeyecek kadar eskidi bayan.

kendini ordan oraya atacağına
artık,
kafanı taşlara vur kedicik.

bir dikiş kutusunun içine düşmüş gibiyim. dolansam da ipliklere, ne kadar iğne batsa ancak bir sökük kumaş parçasına ya da kopuk bir düğme için kurtarılıp tekrar atılabilecek alelade bir şeyim artık onlar için.

keşif.

kalabalık bir sokak belki hayat
sen her köşe başı..
yorgunluktan mı bu halim?
düşünmek bile zor.
kelimesiz geldiğim,
fikirler yol almaz.
dağınıklıktan mı bu halim?
durulmak artık zor.
geçmişte bitirdiğim,
hüznümde hal kalmaz.
dönüşmeden,
değişmeden gün olmaz.
çare bulmaz,
soluklanmaz zaman.
yenilenmez yalan..

toplanmamış bir oda
benle hayat
sen
yağmur sonrası..



Jehan Barbur

-rüyalardan fazla bir şey ummamak lazım ama her defasında yaptıkları ona inanmamamı zorlaştırıyor-

(gönül buraya şarkıyı dinlemeniz için eklemek isterdi elbet, fakat henüz bunu nasıl yapıcağımı bilmiyorum (: )

rüya-mda

bir utanç tablosuna mı eşdeğerdi ben beraberken biriyle, senin eline yapışmam ve sonra kaçtığımda senin ağzımdan kaçıracaklarıma dokunman dudaklarınla..?

m.

onu bir şey yıkamadı bugün
benim dışımda.







yanlış anlaşılmak.. anlaşılmak.. yanlış..hep.

eski günlerimi özlemiyor değilim. özlüyorum. dostlarımı, dost bildiklerimi elimde olan tek şeyin saflıktan ibaret olduğu zamanları. çocukluk işte. yine de içimde barındırabildiysem birazını bu da güzel.
artık daha çok çıkıyor sesim. daha çok karışıyorum insan içine. kitaplara daha çok boğuluyorum. daha az gülüyor olsam da şimdi ki halimden de mecburen mutluluk duyuyorum. mecburen.. hayat zorluyor bazı şeyler için. içinden çıkılmaz durumlara gülerek karşılık vermek geliyor içimden. yorgun değilim yapabilirim.
-bahar yeniden doğuş derler ya artık inanıyorum.-


çok özledim seni dost..

mutluluktan kaçıyormuşum.
şimdi farkediyorum. artık çok yakınımda biliyorum. ilk defa bu yükümlülük(belki bağlılık) zor gelmiyor bize.
biliyorum ve büyük bir memnuniyetle
onu en derinimde her geçen gün büyütüyorum.

çelişki

görünen köy klavuz istemiyor.
hava soğuk biliyorum. dışarısı buz. eğer burada kalmaya devam edersem iliklerime dek donacağım. olsun. çıkıyorum. evet soğuk deyip içeri kaçıyorum. ve ertesi gün ve sonra yine.. hergün..
hava soğuk ve asla ısınmayacak bunun bilincindeyim.


buradan gidersem bir şey değişmez öyle değil mi?
ama gitmezsem değişecek görmeye başlıyorum, biliyorum.
bahar geliyor.

.ortaçgil

gül.
sen gülünce bahar
renklerden pembe
günlerden pazar
aklım
sen de..
sev.

arkamdan bir tekme ve anında denizin dibini boyluyorum. binlerce olta düşüyor peşimden. ben yalnız senin ağına takılıyorum. her balık gibi değilim ben. oltaya yakalandığım anda kurtulacağımı sanıyorum. kurtulmuyorum, kurtulamayacağım besbelli.


ben artık her gün sadece can çekişiyorum.

bazen,
bazı şeylere kayıtsız kalabilmek, kendime verdiğim bir ödülmüş gibi geliyor.

mutlu musun?
değilsin.
mutlu muyum?
değilim.