eski günlerimi özlemiyor değilim. özlüyorum. dostlarımı, dost bildiklerimi elimde olan tek şeyin saflıktan ibaret olduğu zamanları. çocukluk işte. yine de içimde barındırabildiysem birazını bu da güzel.
artık daha çok çıkıyor sesim. daha çok karışıyorum insan içine. kitaplara daha çok boğuluyorum. daha az gülüyor olsam da şimdi ki halimden de mecburen mutluluk duyuyorum. mecburen.. hayat zorluyor bazı şeyler için. içinden çıkılmaz durumlara gülerek karşılık vermek geliyor içimden. yorgun değilim yapabilirim.
-bahar yeniden doğuş derler ya artık inanıyorum.-


çok özledim seni dost..