parıltısını kaybediyor gece.
ve ben bir kez daha unutuyorum adını.

yaşamın en güzel yanı; eğri zamanda doğru insandır belki de.
anlayamadı(k).

kuşku ve endişenin bilincine vardım.
kapalıyız.

bir yaz gecesi rüyasında, bir binanın tepesinde, tepetaklak zamanlar.
bir adam var diyorum.
orada.
kimse bilmese de
ben biliyorum.
içinde yemyeşil bir umut.
bırak, unut biraz kim olduğunu diyorum.
fazla yeşilsin sen.
biliyorum.


''sen benim yanık göğsümsün.'' U.U.

sıcaktan başkasının adımını atmayacağı bir odada, çamur rengiyle parlayan duvarların yanına, dolaplıktan daha büyük bir anlamı olan o eski tahta yığının önünde, yanına uzandım ben.
kalbine uzandım.