Nisan 01, 2010

güneş herşeyi sildi.
sesini ilk kez duymuş kadar mutluyken, titriyordu elleri. onu ilk kez böyle sıcak, ilk kez böyle şevkatli gördüm. hava soğuk, yanakları yanıyordu. anlıyordu bitecek. ama hiç bitmeyecek gibi davrandı inadına.
o gece hiç duymadılar iç seslerini.
o gece gizlediler herşeyi birer birer bilmeden.
o gece sarıldılar sadece bir kere.
ve sabah daha önce hiç görmemiş gibi birbirilerini.
bitirdiler.
bundan sonraki
gündüzleri.

Hiç yorum yok: