bir gün bir şeyler olur ve tersine dönmeye başlar herşey.
bir telefon gelir ve umudunu peşine takar. nerede kaldığını hatırlamaya çalışırsın.
sonra bir koku duyarsın. eskisinden daha da tanıdık gelen.
avuçlarının içinde saklamaya çalışırsın, bir sihirbaz gibi. bu büyük coşkunun küçük parçalarını kaçırırsın yine de parmaklarının arasından.
çünkü ardından buğusu eksik olmayan o ses gelir. bu kadar tapılası olduğuna şaşırırsın.
ve bir gün gelir işte bugün gibi kaleminle kağıdını barıştırır, yepyeni şeyler yazarsın.



O'nu eskisinden daha derin bir tutkuyla sardım. parmak izlerine, kokusuna, sesine dokunabilmiş olmanın şerefiyle. 
Bugün bütün dilekler tüm kötülüklerini affettirdi İstanbul'un.