çekmecelerimde saklamaya çalıştığım bir kaç kağıt, bir kaç mektup şu hiç bir zaman gönderilmeyeceklerden. ve bir kaç nefes herkesten çaldığım. duymaya kapalı gerekli duyu organım.
bir şarkı çalıyor her açmaya çalıştığımda. korkak, yenik ve hep bitmeden tekrar başlayan bir şarkı. içinden tek çekip aldığım o zarf. her kafa karışıklığında gün yüzüne çıkmaktan parçalanmış daha da parçalanacak olan. kimse bilmiyor kim olduğunu. o bile.. bir tek ben..
zarfın içinde bir kaç kalem darbesi ufacık bir resim kağıdı ondan kalan. ve aynı günden kalan bir kaç kötü cümle. zarfın içindeki, çekmecelerimin içinde ki. . hep bir kaçış.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder