Şubat 17, 2009

kanatlarım emretti, çırılçıplak öleceğim.

her açtığımda kelebekler kaçırıyorum ağzımdan. Kanat çırpıyorlar, çırpınıyorlar sana yaklaşırken. ben şimdi sırası değil deyip peşine düşüyorum, yakalarım sanıyorum kaçıyorlar parmaklarımın arasından. ellerim düşüyor kucağıma, üşüyor. sen yine görmüyorsun.

Hiç yorum yok: