yoruldum sıkıldım çokca.
uzun zamandır sinyalini veriyordum aslında ama kimse farketmedi, belki farkettiremedim ya da ben açgözlülüğümden gözardı edip görmemezlikten geldim. Dahasını istedim. Öyle böyle derken bu duruma geldim çok yoruldum. İnsanların kırgınlıklarına sargı bezi ararken çiziklerle doldurdum kendimi bilemedim. Ama baktım ki kimse dönüp bakmıyor. Annem, kardeşim, sevgilim dostum dediklerim.. hiç.. hiçbiri..
Çokta kısa olmadığını tahmin ettiğim bi süredir tam anlamıyla saçmalıyorum. Bir kaç adım atabilmek istiyordum küçükte olsa ama imkansız, dediklerine göre ben buraya ait-mişim. Ne kadar yorgun olsam da bir kaç adım atabilecek gücüm vardır diyordum gücüm olsa da güvenim yok artık. Hayata..
yazamıcam galiba.